قَوْلُهُ فِي آخِر الْبَاب : ( تَابَعَهُ اِبْن مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَان ) أَيْ أَنَّ عَبْد اَلرَّحْمَن بْن مَهْدِيّ رَوَى حَدِيثَ عَائِشَة عَنْ سُفْيَان بِإِسْنَادِهِ كَمَا رَوَاهُ مُحَمَّد بْن كَثِيرٍ , وَرِوَايَة اِبْن مَهْدِيٍّ مَوْصُولَة عِنْدَ مُسْلِم وَأَبِي يَعْلَى , وَسَيَأْتِي اَلْخِلَافُ فِي أَفْلَحَ هَلْ كَانَ عَمّ عَائِشَة مِنْ اَلرَّضَاعَةِ أَوْ كَانَ أَبَاهَا.
Commentaire classique de Sahih al-Boukhari 2647
Ibn Hajar al-'Asqalani — Fath al-Bari